Start permacultuur projecten

Dit is de groep van de Shalom lagere school in Otavi dus. Kinderen uit graad 5 en 6 (groep 7 en 8).

Vandaag was nog vermoeiender, alhoewel ik genoot, ook hele enthousiast groep. Meeste ouders / verzorgers en een aantal kinderen. Deze kinderen zijn allemaal wees, en de gezinnen krijgen soms voedselpakketten, maar in ruil moeten ze aan een project meedoen. Er is een broodbak project – het rook heerlijk naar vers brood toen ik aankwam, een naai project en dan de tuin. Nou ja, die tuin is chaos en heeft echt aandacht nodig. Men was heeeeeeel erg blij hiermee.

Dit is de groep, 32 mensen, klein lokaaltje. Ik deed de opleiding in Afrikaans en Engels en er werd getolkt in Owambo en in Damara, dat duurde dus lang. En het was een zomers warm dagje, maar hoe heerlijk om nou eens met mensen te werken die je verstaan, en reageren en zo. Heerlijk!!!

Ik had niet de beste fotograaf.... maar daar sta ik dus. Beamer mee en laptop, wit laken als scherm en zwart zeil voor de ramen om het donkerder te maken! Hier waren we net klaar, iedereen had zijn papier om kompost te maken gekregen.

Nu is het weekend. Morgen komt mijn tuinmannetje, en dan gaan hij en ik hier ook compost maken, en nog wat voorbereidingen treffen. Hopelijk komt de grond nou maandag. Dan kan ik hier ook beginnen.

Ik merk wel dat het een beetje teveel is. Nu twee dagen na elkaar, ook met rijden enzo. Dus neem ik even stapje terug. Ik wou voor volgend weekend terug maar dat wordt t niet. Maandag moet Junior voor een service, woensdag gaan we naar Boesmanland, daar is een project van Linda en de pastoor van de kerk, ook een tuin. Dat is 170 km rijden. Ben ik nog nooit geweest, heb ik ook wel zin in.

Ik wou dan dinsdag weer naar Tsumeb, donderdag de school hier in Grootfontein en vrijdag weer naar Otavi. Maar dat ga ik dus niet doen. Ik blijf maar een paar dagen langer en verspreid de boel wat meer.

Het ding is, Leoni moet ook nodig hierheen, voor de boedels enz. En Jellie en Alex komen al snel, en dan gaat alles in een sneltreinvaart verder tot eind van het jaar. Dus het is een beetje  op elkaar allemaal. Maar we nemen het maar zoals het komt.

Het was zo leuk, ik ging bij de school hier net buiten Grootfontein aan vanmorgen om een afspraak te maken. Ik had ze 1 keer gezien en over permaculture verteld, in november verleden jaar. Ik stopte, en toen ik de deur open deed, hoorde ik het woord “permaculture” vallen!!!! De eerste keer dat iemand het onthoudt. Dat waren de leerkrachten van het schooltje, prachtig stel mensen, allemaal even enthousiast hoor! Leuk.

Hierbij ook nog een paar foto’s die wij eind vorige week ontvingen van het maken van de composthopen bij verschillende scholen:

geen gieters maar blikjes met gaatjes.